Typowe luki w prawdziwych paszportach

Nazywam się Daniel Carlman. W tym odcinku: czego najczęściej brakuje w prawdziwych paszportach i jak uzupełnić każdą lukę.

Piątego października 2026 roku sprawdziliśmy naszym walidatorem dziesięć aktywnych paszportów z naszej strony przykładów. Czterech w ogóle nie dało się odczytać jako danych. Każdy z pozostałych sześciu dostał ocenę D. Sześć to mała próba. Pokazuje wzorzec, a nie statystykę.

Co zatrzymało je na D? Kodu towaru brakowało w pięciu z sześciu. Identyfikatora producenta – w pięciu z sześciu. I żaden z sześciu nie podawał stężenia ani umiejscowienia substancji wzbudzających obawy.

Kod towaru. Załącznik III do rozporządzenia w sprawie ekoprojektu wymienia odpowiednie kody towarów, na przykład kod TARIC. W przypadku odzieży edytor może zaproponować kod i pokazać tekst samej nomenklatury. To Państwo go potwierdzają.

Identyfikator producenta. Wszystkie sześć zawierało własny identyfikator podmiotu. Brakowało identyfikatora producenta. EN 18219 wymienia dla niego systemy, takie jak LEI, identyfikator GS1 lub identyfikator PEPPOL.

Substancje wzbudzające obawy. Artykuł 7 ustęp 5: jeśli występują, informacje muszą obejmować ich nazwę, ich umiejscowienie w produkcie i ich stężenie. Dwa z sześciu zadeklarowały, że takich substancji nie ma. To jest odpowiedź. Proszę to wyraźnie zaznaczyć, a strona walidacji przestanie pytać o resztę.

A te cztery, których nie dało się odczytać: ich serwery zwracały stronę internetową, gdy maszyna prosiła o dane. Proszę udostępniać JSON, jak opisuje EN 18216, inaczej nikt nie sprawdzi Państwa treści.

Tu Daniel. Do zobaczenia w następnym odcinku.

Następnym razem: od listy GTIN do kodów QR. To nie jest porada prawna.