Τι πρέπει να περιέχει ένα διαβατήριο
Οι απαιτήσεις παροχής πληροφοριών, και από πού προέρχονται.
Είμαι ο Daniel Carlman, και αυτό είναι το DPP Academy. Σήμερα: τι πρέπει να περιέχει ένα διαβατήριο.
Ο κανονισμός δεν δίνει έναν σταθερό κατάλογο πεδίων. Το παράρτημα τρία είναι ένα μενού. Για κάθε ομάδα προϊόντων, η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη επιλέγει ποια στοιχεία πρέπει να περιλαμβάνονται, και ποια μπορούν.
Πρώτα, οι αναγνωριστικοί κωδικοί. Ο μοναδικός αναγνωριστικός κωδικός προϊόντος, στο επίπεδο που ορίζει η πράξη. Ένα GTIN ή ισοδύναμο. Και κωδικοί εμπορευμάτων, όπως ο κωδικός TARIC.
Έπειτα, ποιος βρίσκεται πίσω από το προϊόν. Ο κατασκευαστής, με τον αναγνωριστικό κωδικό φορέα του. Άλλοι φορείς, και οι εγκαταστάσεις που συμμετέχουν. Και ο εισαγωγέας, με τον αριθμό EORI του.
Εφόσον συντρέχει λόγος, ο φορέας δεδομένων και οι κωδικοί αυτοί πρέπει να συμμορφώνονται με τα πρότυπα ISO IEC 15459 ή με ισοδύναμο ευρωπαϊκό ή διεθνές πρότυπο.
Στη συνέχεια, τα έγγραφα. Τεκμηρίωση της συμμόρφωσης, όπως η δήλωση συμμόρφωσης. Εγχειρίδια, προειδοποιήσεις και πληροφορίες ασφάλειας, όπου τα απαιτεί άλλη νομοθεσία της ΕΕ. Και στοιχεία αναφοράς του παρόχου υπηρεσιών που φιλοξενεί το εφεδρικό αντίγραφο.
Το άρθρο επτά προσθέτει πληροφορίες για το προϊόν, κατά περίπτωση. Επιδόσεις, όπως μια βαθμολογία δυνατότητας επισκευής ή ένα αποτύπωμα άνθρακα. Πώς χρησιμοποιείται και επισκευάζεται το προϊόν. Και πληροφορίες για τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας στο τέλος του κύκλου ζωής.
Ένα στοιχείο είναι το ελάχιστο: οι ουσίες που προκαλούν ανησυχία. Ποια ουσία, πού βρίσκεται μέσα στο προϊόν, και η συγκέντρωσή της. Η πράξη μπορεί να ορίσει κατώτατα όρια και αιτιολογημένες εξαιρέσεις.
Τέλος, η πράξη κατονομάζει πρόσθετες πληροφορίες που μπορεί να προσθέσει ένας κατασκευαστής, όπως προαιρετικά σήματα, συμπεριλαμβανομένου του αν το προϊόν έχει το οικολογικό σήμα της ΕΕ.
Είμαι ο Daniel. Τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο.
Την επόμενη φορά: ποιος βλέπει τι. Αυτό δεν αποτελεί νομική συμβουλή.