Ένα διαβατήριο πρέπει να επιβιώνει του παρόχου του

Είμαι ο Daniel Carlman, και αυτό είναι το DPP Academy. Σήμερα: γιατί ένα διαβατήριο πρέπει να επιβιώνει της εταιρείας, και του συστήματος, που το δημιούργησε.

Κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη ορίζει για πόσο καιρό πρέπει να παραμένει διαθέσιμο ένα διαβατήριο. Η περίοδος αυτή πρέπει να είναι τουλάχιστον η αναμενόμενη διάρκεια ζωής του προϊόντος.

Και πρέπει να παραμένει διαθέσιμο για όλη αυτή την περίοδο, ακόμη κι αν η υπεύθυνη εταιρεία καταστεί αφερέγγυα, τεθεί υπό εκκαθάριση ή παύσει τις δραστηριότητές της στην ΕΕ.

Γι’ αυτό ο ESPR απαιτεί εφεδρικό αντίγραφο. Κατά τη διάθεση του προϊόντος στην αγορά, ο οικονομικός φορέας καθιστά διαθέσιμο εφεδρικό αντίγραφο μέσω ενός παρόχου υπηρεσιών ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος: ενός ανεξάρτητου τρίτου μέρους, εξουσιοδοτημένου από τον φορέα.

Οι πάροχοι υπηρεσιών δεν επιτρέπεται να πωλούν, να επαναχρησιμοποιούν ή να επεξεργάζονται τα δεδομένα πέρα από ό,τι χρειάζεται η υπηρεσία, εκτός εάν έχει συμφωνηθεί με τον φορέα. Και η Επιτροπή μπορεί να ορίσει απαιτήσεις για να γίνει κανείς πάροχος.

Το πρότυπο EN 18221 προσθέτει τις λεπτομέρειες. Ο πάροχος του εφεδρικού αντιγράφου αποθηκεύει την τελευταία έκδοση και το απαιτούμενο ιστορικό, με τους ίδιους κανόνες πρόσβασης. Και όταν ο φορέας δεν δραστηριοποιείται πλέον στην αγορά, η γενική πρόσβαση παρέχεται από το εφεδρικό αντίγραφο.

Και το ιστορικό μετράει. Η αρχειοθέτηση ξεκινά με την πρώτη αλλαγή, κάθε αλλαγή αρχειοθετείται, και οι εξουσιοδοτημένοι χρήστες μπορούν να ανακτήσουν την έκδοση για ένα δεδομένο χρονικό σημείο.

Και οι αλλαγές αναπαράγονται στο εφεδρικό αντίγραφο αρκετά συχνά ώστε η απώλεια δεδομένων να είναι η ελάχιστη, μέσω του τυποποιημένου API ή άλλης συμφωνημένης ασφαλούς μεθόδου.

Αυτό ήταν το τέλος της πρώτης σεζόν. Είμαι ο Daniel. Σας ευχαριστώ που παρακολουθήσατε.

Την επόμενη σεζόν: ανά κατηγορία, πρώτα οι μπαταρίες. Αυτό δεν αποτελεί νομική συμβουλή.